کانون مطالعات استراتژيک آب و محیط زيست

براساس مدارک بدست آمده توسط علم باستان شناسی، دفن زباله ها از حدود پنج هزار سال پیش مرسوم بوده است[1]. امروزه نیز در اغلب کشورهای جهان دفن زباله به علت ارزان بودن نسبت به دیگر روشهای موجود مانند سوزاندن زباله و یا تبدیل آن به کود و غیره، ترجیح داده می شود. اما در گذشته مقررات خاصی در مورد مکان دفن زباله ها وضع نشده بود و لندفیل ها مکانهایی بدبو و بدون پوشش بودند که معضلات زیست محیطی فراوانی ایجاد می کردند. با پیشرفت روزافزون شهرها و کشورها و به دنبال آن افزایش نرخ تولید زباله های شهری، مقررات خاصی توسط آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) در مورد تشکیل لندفیلها وضع گردید. با رشد آگاهی نسبت به تأثیر سوء لندفیلهای غیر مهندسی بر روی محیط زیست و وضع قوانین و مقررات خاص در این باره، بیش از دو دهه است که کشورهای مختلف موضوع دفن زباله ها در گودالهای بدون پوشش را رها کرده و به تشکیل لندفیلهای مهندسی با رعایت قوانین و مقررات محیط زیست پرداخته اند.

لندفیلها به عنوان محل دفن پسماندهای جامد که توسط واکنش های شیمیایی و فعالیتهای بیولوژیکی در تجزیه می شوند، معرفی می گردند . گاز لندفیل از تجزیة پسماند جامد شهری (MSW) در یک لندفیل تولید می شود که شامل مخلوطی از 50%-60% متان، 30%-40% دی اکسید کربن است. ممکن است مقدار ناچیزی اکسیژن، ترکیبات آلی غیرمتانی (NMOC) مانند H2S و همچنین گازهای آلی وجود داشته باشد. لازم به ذکر است که گاز لندفیل (LFG) می تواند به عنوان سوخت برای مصرف گوناگون قابل استفاده باشد. در غیر اینصورت به دلیل وجود گاز متان در آن از گازهای گلخانه ای و منابع زیانبار محسوب شده که در گرم کردن آب و هوای زمین نقش مهمی خواهد داشت.

در سالهای اخیر بسیاری از کشورها اقدام به فعالیتهایی در جهت کاهش و بازیافت زباله های شهری نموده اند. به عنوان نمونه در کشور آمریکا در سال 2009 میلادی بیش از 400 میلیون تن زباله شهری تولید شده است که تقریباً معادل 3/4 پوند زباله به ازای هر فرد در روز می باشد [2]. در این کشور در سال 2009 میلادی با استفاده از تکنولوژیهای بازیافت و نیز تبدیل زباله به کود، از ورود 30% کل زباله تولیدی (معادل حدود 120 میلیون تن زباله) به لندفیلها و زباله سوزها جلوگیری شد. از مابقی زباله ها حدود 20% در واحدهای سوزانده زباله و 50% باقیمانده نیز در لندفیلهای موجود دفن گردید[2].

بطور کلی بازیافت گاز لندفیل دارای منافع مختلفی از جمله در زمینه های زیست محیطی، اقتصادی و از همه مهمتر انرژی می باشد. گاز لندفیل دارای اجزاء آلی فرار بوده که محتویات سمی آنها باعث آسیب به لایه ازن می گردد. در صورتیکه این گاز توسط کارخانه های مختلف مصرف شود، اثرات مخرب زیست محیطی آن از بین می رود. به علاوه گاز لندفیل یک منبع انرژی در دسترس و تجدیدپذیر بوده و به علت تداوم تولید آن در یک بازه زمانی نسبتاَ طولانی، این منبع انرژی بعنوان یک سوخت مطمئن نیز برای کاربردهای مختلف محسوب می شود.

امروزه تلاش های گسترده ای جهت بهره برداری از انرژی حاصل از زیست توده در سرتاسر جهان در حال انجام است.

جهت مشاهده ادامه مطلب لطفا بر روی دکمه مربوطه کلیک کنید.

نظرات ()

---

Y mg/m3= (X ppm*molecular weight)/24.45

بعنوان مثال، کاربرد این رابطه در تبدیل مقدار مواد آلاینده در هوا و ... می باشد.

نظرات ()

---

مدیریت کمی آب شهری و اولویت بندی فعالیتهای مدیریت تقاضا

مجتبی فاضلی[1]، رضا پوررجب[2] ،  محمدرضا ا امجدی ینگجه[3]

 چکیده:

         مصرف آب شهری یکی از سه شاخه اصلی مصرف آب میباشد که علیرغم اینکه مقدار ان درمقابل مصارف دیگر مانند آب کشاورزی اندک مینماید لیکن به علت انجام عملیات تصفیه و هزینه های قابل توجه انتقال و توزیع و اولویت تامین ، از اهمیت بالائی برخوردار است. در مدیریت آب شهری نیز همانند سایر فرایندهای تولید، بحث کمینه سازی ضایعات و افزایش بهره وری نقش کلیدی را دارا میباشد. ترکیب مصارف مختلف شهری ایجاب مینماید تا  بتوان با انعطاف بیشتری نسبت به مدیریت عوامل موثر تصمیم گیری نمود که از آنجمله میتوان به مدیریت مصارف خانگی با بیش از 80 درصد وزن مصارف واقعی و همچنین میزان تلفات و مصارف ظاهری(غیرواقعی) که با توجه به مطالعات انجام شده درصد قابل توجهی از تولید را شامل میشود ، اشاره نمود. در این مقاله سعی شده است تا با انجام بررسی برروی نحوه مدیریت آب شهری در برخی از شهرهای ایران و سایر کشورها و برپایه اهمیت فنی و اقتصادی ، وزن دهی  فعالیتهای ممکن در جهت افزایش بهره وری تاسیسات آب شهری صورت گرفته و الگوی متصور از فعالیتهای موردنیاز ارائه گردد.

کلمات کلیدی: مدیریت مصرف , آب بدون درآمد ، تلفات ظاهری ، آب شهری، مدیریت فشار

نظرات ()

---

با سلام

به اطلاع كليه دوستان علي الخصوص دانشجويان، كارشناسان، محققان و مديران صنعت آب مي رساند با همت و تلاش اعضاء کانون تفکر در مطالعات استراتژیک آب و محیط زیست و با حمایت سازمانها و ارگانهای مختلف و بویژه دفتر همکاری های فن‌آوری ریاست جمهوری نسخه بتاي سايت پورتال ملي صنعت آب كشور به آدرس زير تهيه و در اختيار مراجعين محترم قرار گرفته است.

www.waterportal.ir

خواهشمند است ضمن مراجعه نظرات اصلاحی خود را به آدرس amjadi@waterportal.ir ارسال فرمایید.

دریافت نظرات و پیشنهادهای شما باعث دلگرمی مجموعه و ارتقاء سطح کیفی مطالب و خدمات خواهد بود.

با تشکر - محمدرضا امجدی

مدیر سایت پورتال ملی صنعت آب کشور

نظرات ()

---

طرح‌ آبرسانی‌ از سد کوثر به‌ شهر بوشهر روز ( دوشنبه ) با حضور وزیر نیرو به‌ بهر ه‌ برداری‌ رسید. این‌ خط آبرسانی‌ هر ثانیه‌ ‌4‌و نیم‌ متر مکعب‌ آب‌ را از سد کوثر در استان‌ کهگیلویه‌ و بویراحمد پس‌ از گذشتن‌ از مسیری‌ ‌270‌ کیلومتری‌ به‌ بوشهر منتقل‌ می‌کند.‌
وزیر نیرو در مراسم‌ بهره‌ برداری‌ از این‌ طرح‌ با بیان این که سال‌ آینده‌ چند‌ سد بزرگ‌ در کشور به‌ بهره‌ برداری‌ می رسد، گفت: در دولت ‌ نهم‌ کارهای‌ عمرانی‌ افزایش‌ داشته‌ و با حمایت‌ دولت‌ حرکت‌ جهشی‌ صورت‌ گرفته‌ است.

ادامه خط آبرسانی‌ ازسد کوثر که تا استان هرمزگان امتداد دارد در مجموع‌760‌ کیلومتر طول دارد و بزرگترین‌ خط آبرسانی‌ کشور است‌ که‌ ‌500‌ کیلومتر آن‌ در استان‌ بوشهر و بقیه ‌ در استانهای‌ کهگیلویه‌ و بویراحمد، فارس، خوزستان‌ و هرمزگان‌ قرار دارد.

هم اکنون‌ شهرستانهای‌ گناوه،‌ دیلم‌ و بوشهر از این‌ خط آبرسانی‌ استفاده‌ می‌ کنند.

منبع: پایگاه ملی داده های علوم زمین

نظرات ()

---

دکتر بزرگمهر رئيس انجمن تغذيه ايران در گفتگو با باشگاه خبرنگاران با اشاره به اينکه آب موجود در خون وظيفه دفع سموم و انتقال مواد مغذي به سلول ها را بر عهده دارد ،افزود: مصرف نکردن آب به ميزان مورد نياز بدن باعث خشکي پوست و مخاط ازبين رفتن تعادل الکتروليت ها، از بين رفتن تعادل حرکتي و تنبلي کليه ها مي شود.
وي با بيان اينکه بيشتر واکنش هاي حياتي و بيولوژيکي بدن بواسطه آب انجام مي گيرد، مصرف روزانه 8 ليوان آب در روز ضروري دانست.
وي تصريح کرد: با وجود اينکه مي توان آب را از مصرف چاي، شير، سوپ وغذاهاي آبدار و يا ميوه ها وسبزيجات نيز به دست آورد اما بهتر است آب به طور مستقيم مصرف شود.
دکتر بزرگمهر ادامه داد: همانطور که مصرف کم آب بر روي بدن عوارض خطرناکي دارد مصرف بيش از اندازه آن نيز خطرناک بوده و گاهي منجر به مرگ افراد مي شود.
وي با اشاره به اين نکته که مصرف آب هنگام غذا باعث رقيق شدن شيره هاي گوارشي و اشکال در هضم مي شود تاکيد کرد: آب بايد حدود 1 ساعت قبل از يا بعد از غذا صرف شود.
وي يادآور شد: آب در صورتي که جلوي ريزه خواري افراد را بگيرد باعث کاهش وزن مي شود اما به خودي خود اثري روي کاهش وزن ندارد.

منبع: سلامت نيوز

نظرات ()

---